تنظیمات آسانسور خانگی: انواع مستقیم، منحنی، و از طریق طبقه

هنگامی که یک معمار طرحی از شفت با دهانه 1.5 متر در 1.4 متر و سه طبقه برای سرویس دهی به شما می دهد، قبل از اینکه هرکسی روکش کابین یا سبک در را انتخاب کند، تصمیم به پیکربندی آسانسور خانگی گرفته می شود. این که آیا ماشین مستقیم حرکت کند، یک گوشه بپیچد یا از دال کف بالا بیاید، هندسه شفت، طرح در و بودجه نصب را بیش از هر انتخاب دیگری تغییر می دهد.

انواع پیکربندی نحوه حرکت آسانسور افراد را مشخص می کند

مسیر مستقیم، منحنی، و کف سه خانواده پیکربندی مجزا هستند که نحوه حرکت کابین آسانسور و نحوه ورود و خروج مسافران را توصیف می کنند.

پیکربندی مسیر مستقیم، ورودی و خروجی را در دو طرف مقابل یا همان یک محور قرار می دهد. یک پیکربندی منحنی از یک سمت مجاور استفاده می کند، معمولاً یک چرخش 90 درجه، زمانی که جهت فرود بین طبقات تغییر می کند. یک پیکربندی از طریق کف به طور مستقیم از طریق دال کف باز می شود، که اجازه می دهد یک گودال کم عمق و یک سربار کم باشد.

آسانسورهای مستقیم: تمیزترین مسیر ورودی و خروجی

اجرای مستقیم قابل پیش بینی ترین طرح آسانسور خانه و اولین انتخاب زمانی است که شفت دارای یک دیوار جلو و عقب واضح است.

پیکربندی مسیر مستقیم با دهانه‌های جلو و عقب، که اغلب دسترسی از طریق نامیده می‌شود، به مسافران اجازه می‌دهد از طرف مقابل خارج شوند. این سریعترین چرخه در در استفاده روزانه و ساده ترین طرح برای حرکت ویلچر است. ورودی خطی، جایی که در در یک طرف قرار می گیرد، در شفتی که روی یک دیوار ساخته شده است، به خوبی کار می کند، اما مقداری از عمق کابین را قربانی می کند.

از نقطه نظر فنی، یک دویدن مستقیم، سیستم ریل راهنما را ساده نگه می‌دارد. خودرو در یک صفحه عمودی بدون جابجایی افقی در هنگام فرود حرکت می کند، بنابراین ساختار دروازه کششی بار را مستقیماً حمل می کند. این کار تعداد قطعات متحرک را کاهش می‌دهد و سواری نرم‌تر و بی‌صداتری را به ارمغان می‌آورد. در حین نصب، راه اندازی شفت نیازی به پلت فرم انتقال اضافی یا مکانیزم چرخشی ندارد که باعث کوتاه شدن جدول زمانی پروژه می شود.

آسانسور گانتری کششی اجرا مستقیم برای ورودی های طبقه ثابت این آسانسور دروازه ای مناسب ساختمان هایی است که در آن فرودها به صورت عمودی تراز می شوند، شفت را ساده می کند و قطعات متحرک را کاهش می دهد. زمانی که نیازی به جابجایی افقی نیست، سواری نرم و نصب سریع‌تر را ارائه می‌دهد. مشاهده محصول →

با این حال، چیدمان مستقیم مستلزم آن است که ساختمان بتواند یک فرود جلو و عقب واضح را فراهم کند. اگر طبقه بالا دارای یک راهرو در همان سمت طبقه پایین باشد، مسیر مستقیم همچنان کار می کند. شما فقط از یک درب داخلی استفاده می کنید. محدودیت واقعی زمانی ظاهر می شود که یک طبقه یک ورودی جلو و طبقه بعدی یک ورودی جانبی می خواهد. دقیقاً همان جایی است که شما به یک پیکربندی منحنی تغییر می‌کنید.

یک دهانه شفاف 900 میلی متری حداقل عملی برای دسترسی ویلچر در آسانسورهای مسکونی است. دهانه‌های 1000 میلی‌متری عریض‌تر احساس سخاوتمندی می‌کنند و از فشاری که معمولاً سالمندان گزارش می‌کنند اجتناب می‌کنند. ابعاد یک کابین ویلایی استاندارد 900 میلی متر در 1200 میلی متر یا 1000 میلی متر در 1300 میلی متر است. با پیکربندی مسیر مستقیم، عمق کامل آن کابین از در به در قابل استفاده باقی می ماند، زیرا هیچ بخشی از مکانیسم فرود به داخل کابین نفوذ نمی کند.

تنظیمات آسانسور منحنی: زمانی که ماشین باید بچرخد

پیکربندی های منحنی فرودهای چند جهته را حل می کنند، اما آنها ماشین را مجبور می کنند تا داخل شفت بچرخد.

یک طرح منحنی اغلب یک پیکربندی 90 درجه است. آسانسور از یک طرف در طبقه اصلی و در سمت مجاور در ایستگاه بالاتر باز می شود. این اتفاق می افتد زمانی که راه پله می چرخد، یا زمانی که راهرو طبقه بالا عمود بر ورودی طبقه همکف اجرا می شود.

دو روش مهندسی به نوبت رسیدگی می کنند. اولین سیستم یک سیستم دو درب است، که در آن کابین دو در را در دو طرف مجاور حمل می کند. دومی یک سکوی چرخشی است که ماشین را در هنگام فرود به صورت فیزیکی می چرخاند. درهای دوتایی در دسترس تر هستند اما عرض کابین موثر را کاهش می دهند. یک پلت فرم چرخان عرض کابین را حفظ می کند اما یک جزء مکانیکی اضافه می کند که نیاز به دسترسی به تعمیر و نگهداری دارد.

برای ویلاهایی با ردپایی تنگ، پیکربندی منحنی معمولاً به سطح شفت بیشتری نیاز دارد زیرا ماشین باید در پیچ بچرخد. توسعه دهندگان اغلب این فاصله را بین 300 تا 500 میلی متر دست کم می گیرند. وقتی این اتفاق می‌افتد، اندازه کابین کوچک می‌شود، درهای فرود باریک‌تر می‌شوند و کل پروژه برای کاربر روزانه راحت‌تر می‌شود.

منحنی Traction Gantry Sightseeing Elevator for Space-Conscious Villas این آسانسور گشت‌وگذار برای پروژه‌هایی که نیاز به ورود زاویه‌دار دارند، برای حفظ عرض کابین و اندازه درب به فضای باز اضافی نیاز دارد. زمانی ایده آل است که طبقات بالا و پایین جهت ورودی متفاوتی داشته باشند. مشاهده محصول →

در یک پروژه ویلایی در سوژو، مالک می خواست آسانسور به اتاق نشیمن در طبقه همکف و به راهرو در طبقه دوم باز شود. راهرو در یک زاویه قائم قرار داشت، بنابراین تنها راه حل قابل اجرا پیکربندی 90 درجه بود. پس از تنظیم شفت، کابین همچنان فضای کافی برای سوار شدن دو بزرگسال در کنار هم فراهم می کرد.

آسانسورهای از طریق طبقه: گزینه کم گودال، کم بالای سر

هنگامی که خانه فاقد گودال، سقف پایین در طبقه بالا یا فضایی برای اتاق ماشین نیست، پیکربندی از طریق طبقه پاسخی است.

یک آسانسور از طریق طبقه، کابین را از دهانه ای در دال کف به سمت بالا هدایت می کند. کل واحد محرک یا در داخل قاب پلت فرم یا در یک کابین فشرده در کنار شفت قرار می گیرد. این باعث می شود آن را به یک راه حل واقعی کم گودال تبدیل کند. برخی از سیستم‌ها تنها به 100 میلی‌متر گودال نیاز دارند، در حالی که طرح‌های قدیمی‌تر نیاز به حفاری بسیار عمیق‌تری دارند. در پروژه‌های مقاوم‌سازی، جایی که دال کف را نمی‌توان عمیقا برش داد، آسانسور از طریق کف اغلب تنها پیکربندی است که کار می‌کند.

نیاز سربار نیز بخشنده است. یک واحد معمولی از کف به حدود 2000 میلی متر بالاتر از فرود بالا نیاز دارد، در حالی که یک آسانسور معمولی مستقیم ممکن است به 2400 میلی متر یا بیشتر نیاز داشته باشد. این تفاوت در ویلایی با سقف شیبدار یا کف اتاق زیر شیروانی تنگ اهمیت دارد.

آسانسور پلت فرم کششی از طریق طبقه برای نصب در ارتفاع پایین این بالابر با نیاز بالاسری کم و سکوی تمام عرض، مناسب فضاهایی با فضای سر محدود یا سقف های شیبدار است. این بدون ماشین آلات مجزا کار می کند و بهسازی های مسکونی را ساده می کند. مشاهده محصول →

تنظیمات از طریق کف نیز به خوبی با محصولات به سبک پلت فرم هماهنگ است. بالابر پلت فرم کششی Dong'ao Home Elevator در اطراف این پاکت کم گودال و کم ارتفاع طراحی شده است و از یک پلت فرم با عرض کامل استفاده می کند که بدون اتاق ماشین جداگانه از طبقه ای به طبقه دیگر حرکت می کند.

مبادله سرعت است. از آنجایی که سکو باز و جمع و جور است، یک واحد از طریق طبقه معمولاً با سرعت کمتری نسبت به آسانسور مسافربری حرکت می کند. این به ندرت در یک خانه شخصی مشکل ساز است، جایی که یک سواری نرم با سرعت 0.15 تا 0.25 متر بر ثانیه راحت تر از یک سواری تجاری سریع است.

چگونه یک پیکربندی را با محدودیت های ساختمان خود مطابقت دهید

ابتدا شفت را اندازه گیری کنید و اجازه دهید پیکربندی مطابق شفت باشد، نه برعکس.

در اینجا یک فرآیند قابل تکرار است که نصب کنندگان Dong'ao در سایت از آن استفاده می کنند:

1. عرض شبکه شفت و عمق خالص را ثبت کنید. فضای نصب ریل راهنما را در نظر بگیرید. یک دویدن مستقیم به 50 میلی متر در هر طرف فراتر از ماشین نیاز دارد. یک طرح منحنی به موارد بیشتری نیاز دارد.
2. جهت ورودی را در هر طبقه ثبت کنید. یک نمای طرح داشته باشید. مشخص کنید که آیا درب فرود روی همان دیوار، دیوار مقابل یا دیوار مجاور نسبت به طبقه اصلی است.
3. طبقه اصلی و دفعات استفاده روزانه از آن را تأیید کنید. درب طبقه اصلی همیشه اولویت دارد.
4. راه پله و گوشه شفت را بررسی کنید. اگر بند پله در گوشه شفت قرار گیرد، ممکن است فرود به یک نوسان 90 درجه نیاز داشته باشد.
5. عمق گودال و سربار را از معمار تأیید کنید. الف سیستم آسانسور کم چاله می تواند یک گودال 100 میلی متری را اداره کند، اما ساختمان همچنان باید بتن تمیز و مسطح زیر دال را فراهم کند.

آسانسور را بعد از قاب شدن دهانه ناهموار بخرید نه قبل از آن. این به سازنده یک هدف ثابت برای کار به سمت آن می دهد و به تامین کننده اجازه می دهد تا اندازه خودرو را بر اساس اندازه گیری های واقعی سایت تنظیم کند.

سوالات متداول

تفاوت بین پیکربندی آسانسور مستقیم و طبقه ای چیست؟

یک آسانسور مستقیم در داخل یک محور بسته حرکت می کند که ورودی و خروجی آن در طرف مقابل یا همان طرف است. یک آسانسور از طریق طبقه از طریق یک دهانه در دال کف حرکت می کند، که اجازه می دهد یک گودال کم عمق تر و بالای سر پایین تر باشد. نسخه‌ی طبقه‌ای برای بازسازی در خانه‌های موجود راحت‌تر است، در حالی که نسخه مستقیم انتخاب استاندارد برای ساخت‌وساز جدید است.

آیا می توان پیکربندی آسانسور منحنی را در یک شفت باریک نصب کرد؟

بله، اما نیاز به مجوز اضافی دارد. یک پیکربندی منحنی به 300 تا 500 میلی‌متر عرض محور یا عمق سکوی بیشتری نسبت به طرح مستقیم نیاز دارد زیرا خودرو باید در هنگام فرود بچرخد. اگر شفت خیلی باریک باشد، عرض کابین کاهش می یابد و پروژه برای استفاده راحت تر می شود.

یک آسانسور در طبقه به چه میزان عمق گودال نیاز دارد؟

یک سیستم کف مدرن می‌تواند با گودالی به عمق 100 میلی‌متر کار کند و برخی از طرح‌های بدون چاله با کمتر کار می‌کنند. دال کف باید همچنان از نظر ساختاری سالم و صاف باشد. برای یک پروژه کم گودال یا بدون گودال، قبل از نهایی کردن ساخت دال، حداقل دقیق را با تامین کننده تایید کنید.

کدام پیکربندی برای یک آسانسور خانگی مقاوم سازی شده در یک خانه موجود بهتر است؟

پیکربندی از طریق کف اغلب بهترین نقطه شروع برای پروژه های مقاوم سازی است زیرا از حفاری عمیق جلوگیری می کند و نیاز به حداقل هزینه دارد. اگر شفت موجود از قبل دارای ردپای مستطیلی با دیوارهای جلویی و عقبی شفاف باشد، واحد اجرای مستقیم نیز به خوبی کار می کند. یک طرح منحنی معمولاً فقط زمانی لازم است که فرودها افست شوند.