آسانسور کششی دروازه ای در مقابل آسانسور هیدرولیک در مقابل آسانسور کششی سنتی: راهنمای فنی برای ویلا و کاربردهای تجاری

آسانسور گشت و گذار گنتری کششی آسانسور مسافربری است که سه ویژگی کلیدی را ترکیب می کند: سیستم محرک کششی (با استفاده از طناب ها یا تسمه های فولادی و موتور الکتریکی با وزنه تعادل)، ساختار قاب دروازه ای (قابی سفت و محکم و خود نگهدار که نیازی به دیوارهای باربر ساختمان ندارد) و کابین شیشه ای پانوراما برای شفافیت دید بیرونی. درایو کششی کم مصرف ترین فناوری آسانسور است. موتور الکتریکی یک شیار (چرخ شیاردار) را می چرخاند که طناب های فولادی یا تسمه های صاف متصل به کابین آسانسور و وزنه تعادل را به حرکت در می آورد. وزنه تعادل وزن خودرو را متعادل می کند و قدرت موتور مورد نیاز را کاهش می دهد. قاب دروازه ای (که به آن سازه خود نگهدار یا ایستاده نیز می گویند) از ستون های فولادی عمودی و مهاربندی های متقاطع تشکیل شده است که تکیه گاه سازه آسانسور را تشکیل می دهند. برخلاف آسانسورهای سنتی که برای پشتیبانی به دیوارهای ساختمان متکی هستند، قاب دروازه ای را می توان در ساختمان های بدون دیوارهای باربر نصب کرد که آن را برای مقاوم سازی و ساخت و سازهای جدید با پلان طبقه باز ایده آل می کند. کابین شیشه ای از پانل های شیشه ای ایمنی سکوریت شده یا چند لایه ساخته شده است که دید 360 درجه یا 180 درجه را برای مسافران فراهم می کند. شیشه ممکن است شفاف، رنگی، مات یا تزئین شده با الگوها باشد. ترکیب درایو کششی (صاف، بی صدا، کم مصرف) و قاب دروازه ای (نصب انعطاف پذیر) این آسانسورها را به ویژه برای ویلاهای سطح بالا، نمایشگاه ها و فضاهای تجاری بوتیک مناسب می کند. برای مشخصات فنی دقیق، متخصصان منبع یابی می توانند به آن مراجعه کنند آسانسورهای دیدنی زیر بشکهای کششی صفحات محصول برای برگه های داده مواد و گزارش های آزمایشی.

تفاوت اساسی بین دروازه های کششی و آسانسورهای هیدرولیک در فناوری محرک نهفته است. آسانسورهای هیدرولیک از یک پمپ هیدرولیک برای فشار دادن سیال به داخل سیلندر استفاده می کنند که پیستون را برای بالا بردن کابین آسانسور گسترش می دهد. برای فرود، یک سوپاپ باز می شود و سیال به مخزن باز می گردد و با استفاده از گرانش خودرو را پایین می آورد. آسانسورهای هیدرولیک ساده هستند و هزینه اولیه کمتری دارند، به خصوص برای کاربردهای کم ارتفاع (2-5 طبقه). با این حال، آنها دارای معایب قابل توجهی هستند: مصرف انرژی بالا (پمپ در هنگام صعود در برابر گرانش کار می کند؛ بدون وزنه تعادل)، نشت بالقوه سیال هیدرولیک (نگرانی های زیست محیطی و تعمیر و نگهداری)، سرعت کمتر (معمولا 0.2-0.5 متر در ثانیه)، و سر و صدای واحد پمپ. آسانسورهای دروازه ای کششی از یک درایو کششی با وزنه تعادل استفاده می کنند. موتور فقط باید بر عدم تعادل بین وزن خودرو (به اضافه سرنشینان) و وزنه تعادل غلبه کند که در نتیجه مصرف انرژی 40 تا 60 درصد کمتر از بالابرهای هیدرولیک است. آسانسورهای کششی سریعتر (0.5-1.0 متر در ثانیه برای واحدهای مسکونی، حداکثر 2.5 متر بر ثانیه برای تجاری)، کم صداتر هستند و مایع هیدرولیکی برای نشت ندارند. هزینه اولیه آسانسورهای دروازه ای کششی بالاتر است، اما هزینه کل مالکیت در طی 20 سال اغلب به دلیل صرفه جویی در انرژی و کاهش تعمیر و نگهداری کمتر است. جدول زیر سیستم های کششی و هیدرولیک را با هم مقایسه می کند.

آسانسورهای کششی سنتی (همچنین MRL - آسانسورهای کششی بدون اتاق ماشین نیز نامیده می شود) و آسانسورهای دروازه ای کششی هر دو از یک فناوری کشش درایو استفاده می کنند. تفاوت اصلی در سیستم پشتیبانی ساختاری است. آسانسورهای کششی سنتی به یک دیوار بالابر باربر (بتنی یا بنایی) برای پشتیبانی از ریل های راهنما و کابین آسانسور نیاز دارند. آسانسور در ساختار ساختمان یکپارچه شده است. آسانسورهای دروازه ای کششی از قاب دروازه ای خود نگهدارنده (ستون های فولادی و مهاربندهای متقاطع) استفاده می کنند که نیازی به دیوارهای باربر ندارد. قاب دروازه ای مستقل است و می تواند در ساختمان هایی با دیوارهای شیشه ای، پلان های کف باز یا جایی که دیوارهای موجود به اندازه کافی برای پشتیبانی از آسانسور قوی نیستند، نصب می شود. این باعث می شود آسانسورهای دروازه ای برای مقاوم سازی در ساختمان های موجود، نصب در آتریوم ها یا فضاهای باز و قرار دادن آسانسور در مکان هایی که آسانسورهای سنتی امکان پذیر نیستند، ایده آل باشند. قاب دروازه ای نیز به جذابیت معماری اضافه می کند. سازه فولادی در معرض را می توان در رنگ ها و مواد مختلف تکمیل کرد تا طراحی ساختمان را تکمیل کند. با این حال، قاب دروازه ای به ردپایی کمی بزرگتر از یک آسانسور سنتی با همان اندازه کابین نیاز دارد زیرا ستون های فولادی فضایی را اشغال می کنند که در غیر این صورت خالی خواهد بود. راندمان استفاده از فضا (مساحت خودرو تقسیم بر مساحت کل شفت) معمولاً 50-60٪ برای آسانسورهای دروازه ای در مقایسه با 60-70٪ برای آسانسورهای کششی سنتی است. برای کاربردهایی که دید معماری و انعطاف‌پذیری طراحی در آنها اهمیت دارد، کاهش راندمان فضا یک معامله قابل قبول است.

کابین شیشه ای پانوراما ویژگی بارز یک آسانسور گشت و گذار است. دیواره‌های کابین از شیشه‌های سکوریت سکوریت شده یا لمینت ساخته شده‌اند که ضمن حفظ استحکام ساختاری و ایمنی سرنشین، منظره‌ای بدون مانع ایجاد می‌کنند. شیشه سکوریت شده برای افزایش استحکام (4 تا 5 برابر قوی تر از شیشه آنیل شده) تحت عملیات حرارتی قرار می گیرد و در صورت شکستن به قطعات کوچک و نسبتاً بی ضرر تبدیل می شود. شیشه لمینت شامل دو لایه شیشه ای است که با یک لایه پلاستیکی (PVB یا ionoplast) به هم متصل شده اند. اگر شکسته شود، قطعات شیشه به لایه میانی می چسبند و یکپارچگی مانع را حفظ می کنند. برای کاربردهای آسانسور، برای جلوگیری از ریزش شیشه، اغلب برای کاربردهای بالای سر (سقف و دیوارها) به شیشه چند لایه نیاز است. شیشه می تواند شفاف (برای حداکثر دید)، رنگی (برای کاهش گرمای خورشیدی و حفظ حریم خصوصی)، مات (برای حفظ حریم خصوصی جزئی در حالی که نور اجازه می دهد)، یا با طرح های چاپ شده، آرم ها یا طرح های دارای نور پس زمینه تزئین شده باشد. کابین ممکن است در چهار طرف شیشه (نمای 360 درجه) یا فقط در جلو و طرفین (نمای 180 درجه) که دیوار پشتی با پانل های تزئینی به پایان رسیده باشد. پانل های شیشه ای با پروفیل های فولادی ضد زنگ یا آلومینیوم که کفش های راهنما و مکانیسم های درب را در خود جای داده اند، قاب شده اند. برای کاربردهای مسکونی پیشرفته، کابین‌های شیشه‌ای بدون قاب یا مینیمال فریم محبوب هستند، جایی که پانل‌های شیشه‌ای مستقیماً به سازه متصل می‌شوند و ظاهری تقریبا نامرئی ایجاد می‌کنند. طراحی کابین شیشه ای به طور قابل توجهی جذابیت زیبایی شناسی آسانسور را افزایش می دهد اما برای حفظ شفافیت نیاز به تمیز کردن و نگهداری دقیق دارد.

بهره وری فضا برای آسانسورهای مسکونی که در آن فضای کف با ارزش است، یک ملاحظه حیاتی است. ساختار قاب دروازه ای بر ابعاد بالابر مورد نیاز تأثیر می گذارد. برای یک اندازه خودروی مشخص (به عنوان مثال، سکوی داخلی 900 میلی متر در 1200 میلی متر)، آسانسور گشت و گذار دروازه ای کششی معمولاً به ردپای شافت تقریباً 1600 میلی متر در 1600 میلی متر (برای نمای شیشه ای 360 درجه) یا 1400 میلی متر در 1500 میلی متر در برابر دید 1500 میلی متر (برای دید درجه سانتی گراد) نیاز دارد. ستون های فولادی و مهاربندهای سازه ای 100-200 میلی متر در هر طرف اشغال می کنند. در مقایسه، یک آسانسور کششی سنتی (MRL) با همان اندازه کابین به شفتی تقریباً 1400 میلی متر در 1400 میلی متر نیاز دارد (با فرض اینکه یک دیوار باربر باشد). یک آسانسور هیدرولیک با همان اندازه کابین تقریباً به 1600 میلی متر در 1700 میلی متر نیاز دارد (به دلیل فضای بزرگتر پیستون و سیلندر). بازده فضایی آسانسور دروازه ای مشابه آسانسورهای هیدرولیک است اما کمی کمتر از آسانسورهای کششی سنتی است. با این حال، آسانسور دروازه ای را می توان در مکان هایی نصب کرد که هیچ دیوار باربری وجود ندارد، و به طور بالقوه امکانات نصب را باز می کند که برای آسانسورهای کششی سنتی امکان پذیر نیست. برای کاربردهای مسکونی چند طبقه، آسانسور دروازه ای را می توان در یک دهلیز باز، یک پسوند شیشه ای، یا یک حیاط مرکزی قرار داد، جایی که ردپای شفت کمتر محدود می شود. برای ساختمان هایی با فضای محدود، آسانسور کششی سنتی با کابین رو به دیوار (نمای 180 درجه) از نظر فضا کارآمدتر است.

ایمنی بالاترین اولویت در طراحی آسانسور است. آسانسورهای گشت و گذار در زیر بشکهای کششی دارای چندین سیستم ایمنی اضافی هستند. اگر آسانسور سریعتر از سرعت نامی پایین بیاید، سیستم ترمز اضطراری (گورنر بیش از حد سرعت و دنده ایمنی) درگیر می شود (معمولاً 15٪ سرعت بیش از حد باعث ترمز می شود). دنده ایمنی ریل های راهنما را گرفته و خودرو را به صورت مکانیکی بدون تکیه بر ترمز اصلی متوقف می کند. دستگاه ضد سقوط (که به آن بافر یا دستگاه ایمنی فرود نیز گفته می شود) در پایین بالابر قرار دارد. اگر آسانسور فراتر از پایین ترین فرود حرکت کند، بافر انرژی ضربه را جذب می کند. برای سیستم های کششی، فنر یا بافر روغن استاندارد است. حفاظت اضافه بار از سنسورها (لودسل ها) در پلت فرم خودرو استفاده می کند. اگر بار از ظرفیت نامی تجاوز کند (معمولاً 300-500 کیلوگرم برای آسانسورهای مسکونی، 630-1000 کیلوگرم برای تجاری سبک)، آسانسور حرکت نمی کند و زنگ هشدار به صدا در می آید. ویژگی‌های ایمنی اضافی عبارتند از: سنسورهای قفل درب (آسانسور تا زمانی که همه درها بسته و قفل نشوند حرکت نمی‌کند)، روشنایی و هشدار اضطراری (با باتری برای قطع برق)، تلفن اضطراری یا سیستم ارتباطی، و پایین آمدن دستی (برای آسانسورهای کششی، رها کردن دستی روی ترمز امکان پایین‌آوری اضطراری توسط پرسنل خدمات را فراهم می‌کند). برای کابین‌های شیشه‌ای، خود شیشه یک عنصر ایمنی است: شیشه‌های چند لایه از ریزش جلوگیری می‌کنند و شیشه‌های سکوریت خطر پارگی را کاهش می‌دهند. جدول زیر ویژگی های ایمنی و عملکرد آنها را فهرست می کند.

آسانسورهای گشت و گذار در زیر بشکهای کششی در چندین برنامه پیشرفته استفاده می شود. برای ویلاهای سطح بالا و اقامتگاه های خصوصی، این آسانسورها هم راحتی و هم زیبایی معماری را ارائه می دهند. کابین شیشه ای اجازه می دهد تا نور طبیعی به فضاهای اطراف وارد شود و قاب دروازه ای در معرض دید می تواند مطابق با طراحی داخلی تمام شود. ظرفیت های مسکونی معمولی 2-4 مسافر (250-400 کیلوگرم بار) با 2-4 توقف است. آسانسور را می توان در یک آتریوم مرکزی، یک برج پله شیشه ای یا در مقابل یک دیوار بیرونی با پنجره های شیشه ای نصب کرد. برای فضاهای تجاری بوتیک (نمایشگاه‌های خرده‌فروشی سطح بالا، گالری‌های هنری، هتل‌های بوتیک)، آسانسورهای گشت و گذار در زیر بشکهای کششی به عنوان یک بیانیه طراحی عمل می‌کنند. آسانسور به نقطه کانونی فضا تبدیل می شود و توجه مشتری را به خود جلب می کند و تصویر برند را تقویت می کند. این برنامه‌ها معمولاً ظرفیت بالاتری دارند (3-6 مسافر، 400-630 کیلوگرم) و ممکن است 3-6 توقف داشته باشند. برای نصب پانوراما در ساختمان های عمومی (موزه ها، برج های دیدبانی، مراکز همایش)، آسانسورهای دروازه ای با ظرفیت بزرگ (1000-1600 کیلوگرم) با دید شیشه ای 360 درجه استفاده می شود. این آسانسورها به یک قاب دروازه ای مقاوم و موتورهای با سرعت بالا (1.0-2.5 متر بر ثانیه) نیاز دارند. پانل های شیشه ای برای ایمنی بالای سر باید لمینت شوند و ممکن است دارای محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش برای جلوگیری از محو شدن پوشش داخلی باشند. جدول زیر برنامه های کاربردی را با مشخصات توصیه شده مطابقت می دهد.

برای تولیدکنندگانی که آسانسورهای گشت و گذار گنتری کششی را صادر می کنند، گواهینامه های کیفیت مستند و انطباق ضروری است. بیشترین استانداردها و گواهینامه های درخواستی عبارتند از: نشان CE (انطباق اروپایی) تحت دستورالعمل آسانسور 2014/33/EU (اجباری برای آسانسورهای فروخته شده در اتحادیه اروپا)، EN 81-20 (استاندارد اروپایی برای قوانین ایمنی برای ساخت و نصب آسانسور)، EN 81-50 (قوانین مدیریت کیفیت طراحی ISO90) برای تولید)، ISO 45001 (مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی)، و ASME A17.1 (کد ایمنی آسانسورها و پله برقی ها برای بازار آمریکای شمالی، اگرچه CSA B44 معادل کانادایی است). تست های ایمنی خاص عبارتند از: تست گاورنر بیش از حد سرعت (تأیید در 115٪ سرعت نامی)، تست دنده ایمنی (گوه) تست ترمز (اندازه گیری فاصله توقف)، تست فشرده سازی بافر، تست قفل درب (تأیید اینکه آسانسور با هیچ دری باز حرکت نمی کند)، کالیبراسیون سنسور اضافه بار (تست در 110٪ از بار نامی عملکرد نامی سینه بند) برای اجزای شیشه: گواهینامه شیشه سکوریت (EN 12150 برای اروپا، ASTM C1048 برای آمریکای شمالی)، گواهینامه شیشه چند لایه (EN 14449، ASTM C1172) و تست مقاومت در برابر ضربه (EN 12600 برای تست آونگ، ANSI Z97.1 برای آمریکای شمالی). برای قطعات الکتریکی: علامت گذاری CE و مطابقت با دستورالعمل ولتاژ پایین (2014/35/EU) و دستورالعمل EMC (2014/30/EU). برای صادرات به کشورهایی که به تاییدیه نوع محلی نیاز دارند (مانند روسیه (EAC)، هند، چین (گواهینامه کلاس A))، گواهینامه اضافی از یک سازمان اطلاع‌رسانی تایید شده یا آژانس بازرسی مورد نیاز است. بسیاری از صاحبان ساختمان های بزرگ نیز نیازمند ممیزی کارخانه هستند که مطابق با EN 81-20 و رویه های کنترل کیفیت مستند را پوشش می دهد. تولیدکنندگانی که گواهینامه های فعلی و سوابق کیفیت شفاف را حفظ می کنند، مزیت رقابتی در منابع بین المللی به دست می آورند.